"Ophalen? Nee, dank u. Ik breng mijn auto graag zelf en wacht er ook nog op."

Van verspilde ochtenden naar een nuttige ervaring van een hele dag.

Wederom een voorbeeld hoe combineren tot innovatie en businessmodelaanpassingen kan leiden. Daarbij helemaal kijkend naar de huidige tijdgeest en trends in ogenschouw nemende die niet direct op de eigen sector van toepassing zijn.

 Iedereen die een auto heeft kent het wel. Afspraken maken voor kleine en grote beurten, vakantiechecks, terugroepacties, soms de APK, dan ook nog tweemaal jaarlijks de bandenwissel en niet te vergeten het schoonmaken (niet ieders hobby). Sommigen zijn onfortuinlijk en moeten ook nog langs de schadehersteller of er moet een ruitje worden vervangen.

Er zijn tegenwoordig veel alternatieven, daarvan ben ik me bewust. Vele bedrijven in de automotive sector halen je auto op en brengen hem weer terug, ze brengen je naar je werk, repareren ter plekke, etc. etc. Is dat echter wel nodig, aangenaam en milieuvriendelijk? Is het geen beter idee om bovenstaande disciplines te bundelen en de dag ook nog eens nuttig te maken als het op werken aankomt.

Ik illustreer even hoe het eruit zou kunnen zien. Mijn auto is nu een dik jaar oud, heeft bijna 30.000 km gelopen (tijd voor een beurt), in onze wijk bouwden ze onlangs huizen bij (modder), onze hond gaat regelmatig mee (haren en stof in t interieur) en de winterbanden zitten er nog onder. Bovendien stel ik voor mijn werk en uit interesse wel prijs op de mogelijkheid om te kunnen netwerken en om flexibel te zijn in mijn werkplek.

Eerst bel ik even met de "one-stop auto shop" om  een afspraak te maken voor de 30.000 kilometerbeurt. Dat moest immers volgens de boordcomputer. Dezelfde telefoniste kan me echter ook vertellen dan mijn banden gewisseld moeten worden en vraagt me meteen of er enige vorm van schade is. Schoonmaken is standaard. De garage bespaart namelijk veel tijd doordat ik in hun pand ga werken en niet meer gebracht/gehaald hoef te worden. Vervolgens krijg ik de keuze voor een aantal data waarop ik langs kan komen. Niet alleen de planning voor de verschillende disciplines in de "one-stop auto shop" checkt men, maar ook of er een werkplek voor me beschikbaar is. Ik heb zelf allang de "netwerkapp" van het bedrijf bij de hand en zie dat een aantal interessante mensen en een oud-collega hun auto op 1 juni brengen (de keuze om dit aan te geven is uiteraard vrij). Aangezien de telefoniste me die datum o.a. ook voorlegt is de keuze gauw gemaakt. Bovendien spreek ik met een collega af dat hij  iets eerder naar huis vertrekt (hij komt toch praktisch langs de garage) en even stopt om nog even een half uurtje te overleggen. De werkplekken zijn overigens gesitueerd op een prominente plek tussen alle nieuwe modellen van het merk/de merken waar je te gast bent. U snapt wel waarom.   

 

Een ander voordeel dat me te binnen schiet terwijl ik dit schrijf is dat als de monteur bijzonderheden mocht vinden hij me die meteen kan laten zien en ik de keuze kan maken om het onderdeel alvast te vervangen of, indien niet noodzakelijk, daarmee wil wachten. 

Tevens werkt bovenstaand idee samenwerking tussen dealers, bandenbedrijven, schadeherstellers, autopoetsers, etc. in de hand. Wellicht een impuls voor de sector die het momenteel toch erg moeilijk heeft.

We zien uit dit voorbeeld wederom dat het helemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn om tot vernieuwingen in je (hier zelfs meerdere) businessmodel te komen. Bestaande zaken combineren (automotive disciplines + een soort seats2meet in de garage met een eenvoudige app ernaast), een efficiënte planning hanteren, vriendelijkheid/oplettendheid van de telefoniste en appeleren aan "het nieuwe werken" maken dat je al een heel eind bent.

Hoe Google en Apple de automobielindustrie hebben veranderd.

Deze week verscheen er een persbericht van BMW en Vodafone waarin werd aangekondigd dat Vodafone sim-kaarten gaat leveren aan BMW. Zo is èèn van de toepassingen dat in geval het voertuig verongelukt de ambulance wordt gebeld. Maar iedereen kan nog wel een stuk of meer toepassingen verzinnen. Zo kan motorinformatie worden doorgegeven en kan op afstand een motormanagement worden aangestuurd om eventuele defecten op te sporen en te herstellen. Dit kan verder worden geperfectioneerd door gegevens over een defect, waarbij een werkplaatsreparatie dient plaats te vinden, kan worden doorgegeven aan een dichtsbijzijnde dealer die de onderdelen op voorraad heeft en kan direct een werkorder worden ingepland.
Het navigatiesysteem van de auto leidt dan de bestuurder naar de betreffende dealer.

Tot zover is er nog niks aan de hand voor BMW. Wie wilt immers niet zo'n auto? Iedereen toch?
En wat te denken van de ontwikkeling waarmee Volvo druk bezig is; zelfremmende auto's. Geweldig, minder ongelukken, een veilige afstand van elkaar op de snelweg en als iedere auto met dit soort systemen is uitgerust kan de technologie ons helpen om gelijkmatiger met z'n allen over de snelweg te rijden. Dit zal voor Volvo betekenen dat ze, heel waarschijnlijk, meer auto's kunnen verkopen. Of wellicht verdienen aan patenten die rusten op deze techniek.

U heeft nog steeds niet de link gelegd naar Google en Apple? Luister en huiver hoe deze twee bedrijven ervoor hebben gezorgd dat in de tweede helft van deze eeuw de automobiel-industrie totaal is getransformeerd naar een openbaar vervoersysteem waarbij 'n auto geleend wordt als ware het een boek uit de bibliotheek of in Apple's termen 'je het recht op het luisteren van een liedje uit de iTunes store hebt gekocht'.

Door het gebruik van Googlediensten als mail, docs en webbased apps en de populariteit van iCloud van Apple zijn consumenten steeds minder belang gaan hechten aan het bezit van zaken. Waarom een CD kopen als je deze ook vanaf de cloud kunt luisteren? Niet het bezit telt, maar de toegang tot iets telt. Zo zijn CD's, liedjes, geen producten meer, maar is de toegang tot muziek een dienst geworden.
Apple en Google produceren wel nog apparaten en ontwerpen diensten die het mogelijk maken om toegang tot een dienst te krijgen. Zij hebben een kritische massa tot stand weten te brengen met een groep consumenten die de toegang tot 'iets' belangrijk vinden en niet alleen hechten aan fysiek bezit.

Deze zelfde tendens is ook merkbaar in de boekenwereld. Waarom nog fysiek een boek aanschaffen?
En in de toekomst zal dit ook opgaan voor de energiebehoefte van huishoudens. Vroeger had je een kolenhok, met fysieke toegang tot je eigen brandstof, later werd dit aardgas dat van buiten af werd aangevoerd. Steeds meer gaan huishoudens echter zelf energie produceren met windmolens, zonnencollectoren en aardpompen en hebben ze geen fysieke brandstof meer nodig maar toegang tot andere energieproducenten (andere huishouden) die op andere momenten aan het energienet energie leveren.

Een andere stap in deze context is het afschaffen van de auto, waarbij het fysieke bezit van de auto niet meer centraal staat maar de toegang tot een mobiliteitsdienst voorop staat. In de nabije toekomst hebben slechts beperkte groepen mensen fysiek een auto in hun bezit. Op wijkniveau, in de buurt van treinstations en winkelcentra staan 'vervoer-apparaten' die je met je mobiele telefoon reserveert, opent, start en achterlaat op kleine verzamelplekken in wijken. Daar worden ze middels inductieplaten opgeladen, door onderhoudsbedrijven gerepareerd, schoon gemaakt en af en toe voorzien van algenbrandstof.
De afrekening van het gebruik wordt door een mobiele internetconnectie (dankzij de SIM kaart) verzonden naar de intermediair. En op je afrekening van het energiebedrijf, telefoon-bedrijf, Ziggo of een nieuw soort van bedrijf, zie je het gebruik van het vervoerapparaat terug.

Weg met je eigen auto, van bezit naar toegang tot. Dat is wat er gaat gebeuren. Vervoer als een abonnement en dienst. En nu maar voor BMW en Volvo hopen dat de pool van zogenaamde vervoer-apparaten door hen is geleverd.