Top of flop in de dop (of cup)?

Nestlé gaat het ook in Nederland proberen met de Special.T

Nestlé gaat het proberen met een "Nespresso voor thee" ofwel de Special.T. Waar men met Nespresso voor de "celeb-clubmember-Clooney"-aanpak gaat, gaat men met de Special.T voor een vooral lieflijk imago met sprookjesachtige sfeer. Zijn theedrinkers dan zulke "zwevers"? Drink je koffie óf thee? Is het een apparaat speciaal voor vrouwen?

Alle bovenstaande factoren buiten beschouwing latende vraag ik me in zijn algemeenheid af of het zinvol is om met  een product als de Special.T op de markt te komen. Natuurlijk, het succes van Nespresso en Dolce Gusto zou mij ook inspireren om verder te kijken dan koffie, er is mijns inziens echter 1 grote "maar".

Koffie drinken was al een tijdje in opkomst, koffiebarretjes schoten en schieten als paddestoelen uit de grond, barista's zijn hip en het feit dat het "bakje troost" al jaren onderdeel is van onze cultuur zal wellicht ook helpen. Bij thee is dit volgens mij een ander verhaal. Want nu zal het product (Special.T) het grotendeels alleen moeten rooien. Ja, de "high tea" is in, maar daar hoort juist de beleving van theeblaadjes, verse muntthee en "infusions" bij. Geen cupje dus. Bovendien is de beleving die we bij koffie thuis vaak missen en niet zo makkelijk kunnen creeëren (of je moet een kleine €1000,- over hebben voor een "echte" koffiemachine) bij thee veel makkelijker te bewerkstelligen. Thee, munt, zakjes en vast nog meer varianten zijn prima te koop in de supermarkt en zonder dure apparaten prima thuis te maken. Bovendien is het ook nog eens goedkoop.

Het feit dat Nestlé het nu pas in Nederland gaat proberen is misschien al een teken aan de wand. Het product is er namelijk al sinds 2010 (in Frankrijk en Zwitserland). Heeft men bij Nestlé wellicht dezelfde overwegingen gemaakt als ik nu doe en heeft men er desondanks toch voor gekozen om de "gok" te nemen? Of is hun businessmodel dermate risicovrij (alleen online kanaal, geen winkels) dat het niet eens een gok meer is?

De tijd zal het leren en het zou zomaar eens zo kunnen zijn dat de voortekenen eens een keertje niet kloppen.
Het is echter nooit slecht om als ondernemer zorgvuldig naar je businessmodel te kijken en om nieuwe ideeën goed te toetsen aan de werkelijkheid. Het feit dat je dit doet is misschien nog wel belangrijker dan de uiteindelijke keuzes die je maakt. Deze zijn dan namelijk in ieder geval weloverwogen tot stand gekomen.

Krokante kip is ook innovatie

Innovatie? Een tover- en modewoord? Geen woord zo vaak gebruikt door de goegemeente als innovatie. De ontdekking van het vuur, de uitvinding van het wiel, kaas laten rijpen, bakstenen, boekdrukkunst, telegrafie, magnetrons en raketten naar de maan. De mensheid bestaat bij de gratie van innovatie. Daarom pleiten wij bij veel van onze klanten voor de vrijdagmiddag-innovatie.

Hapje en een drankje. Lekker hangen, stropdas los. Weg met de hiërarchie. De innovatieleider scherpt de degens, zijn assistent met de videocamera in de aanslag ......
Iedere week mag 1 medewerker een voorwerp in de kring gooien, met de verplichting om pas naar huis te gaan als er 1 innovatief uitvoerbaar idee ontstaat.
Vorige week ontving ik een bericht van een supermarkt keten waar de vrijdagmiddag-innovatie-borrel het volgende heeft opgeleverd 'een recept-etiket'

U kent het wellicht. Je begint met koken en vraagt je af hoe je het stuk vlees smaakvol en gaar naast de aardappelen op het bord krijgt. Je kijkt op het etiket en gooit het stuk vlees op de gok in een klodder boter en hoopt dat het resultaat naar tevredenheid van de disgenoten kan worden gegeten. Innovatie? Druk een recept (bereidingswijze) af op het etiket. Plaats genoeg, een tevreden klant, bereidwillig om meer aankopen te doen. Omzet omhoog, imago in de lift en dat alles zonder extra kosten, moeite of risico.

Wanneer start u met de innovatie-borrel? Hapje en drankje, collega's leren kennen, teambuilding, meer omzet en ook volgende maand nog succesvol in business.
Hmmm, lekker, krokante kipschnitzel.

Wat was ook alweer de bedoeling?

Het doel van de organisatie, de missie. Waarom doen we dit? Wie heeft deze vreemde regel bedacht? Onze kernkwaliteiten? Tja, ...... ik weet het niet meer!
Herkenbaar? Vaak wel. Afgelopen week mocht ik voor managementboek.nl een recensie schrijven over het boek Verdraaide organisaties - terug naar de bedoeling, van Wouter Hart.

In het boek gaat het over organisaties die succesvol zijn omdat ze de zaken eenvoudig houden en dicht bij de menselijke natuur blijven. Zij stellen zich continu de vraag "wat is ook alweer de bedoeling?" Geraakt door deze essentie stuitte ik op een artikel over misdaadcijfers in New York (NRC, zaterdag 5 januari, door Guus Valk).
Geïllustreerd door een grafiek (vanaf de jaren 60) toont deze een afname van moorden. In het nieuws afgelopen week omdat er zelfs op een dag geen enkele moord plaats vond, een unicum.

De mythes? Zero Tolerance en strenger straffen. Beiden nl. niet waar, volgens een onderzoek door hoogleraar criminologie Franklin Zimring (Berkley). New York ging, bijvoorbeeld, zelfs milder straffen. Rudy Giuliani, burgemeester van 1994 tot 2002, speelde de zero tolerance kaart. Een andere mythe, werkeloosheid en ethnisch geweld werden in het onderzoek ook ontzenuwd. Wat was er dan wel aan de hand?

Heel simpel, de politie, voerde een beleid om misdaad te voorkomen. Terug naar de bedoeling, to serve and protect. Op de kaart van de stad werden stippen gezet waar moorden, overvallen en verkrachtingen het meest voorkwamen. Op die plekken, vaak hoeken met winkels, werden agenten neergezet. Zwart rijden in de metro werd vrijwel onmogelijk gemaakt, preventief in plaats van straffen achteraf. Hierdoor voorkwamen ze dat mensen in de gelegenheid kwamen, verleid werden, om een misdaad te plegen.
De politie ging terug naar de bedoeling en was succesvol.

Afsluitend wil ik nog, zoals gelezen in het boek, wijzen op een ander voordeel van terug gaan naar de bedoeling, namelijk het voorkomen van onbedoelde neveneffecten. Want dat is wat vaak gebeurd als de bedoeling wordt losgelaten en regeltjes en maatregelen worden verzonnen in de systeemwereld van organisaties.